سهراب

به نام هستی بخش

خدایا هدایتم کن زیرا می دانم  که گمراهی چه بلای خطرناکی است(دکتر چمران)

نمی دونم چی نویسم تا حالا وبلاگ ننوشتم...

ولی حالا توی این آشفته بازار روزگار که هر کسی به چیزی پناه می بره منم به وبلاگ نویسی پناه آوردم

نمی دونم از آدمی که وبلاگ نویسی بهم یاد داد تشکر کنم یا از سهراب بنویسم یا از شعر نو

من سبک وزبان شعر سهراب را دوست دارم چون شعرهای سهراب را به یکی از دوستانم  می فرستادم نمی دونم چی فکر کرد که دست من را  گرفت وبرای نوشتن وبلاگ(( شاید از شعر های من خسته شده بود و دوست نداشت دیگه براش شعر بفرستم)) آوردم

وبلاگ نویسی من در روز یکشنبه۲۸/۸/۸۵ به دست  دوستم داداشی افتتاح شد.........

من نه منتقد شعرم و از شعر چیز زیادی سر در نمی آورم فقط اینو می دونم که از خوندن شعر لذت می برم بخصوص شعرنو و از همین اول ازهمه شاعر ها وهمه نویسنده ها منتقد های شعر چه کلاسیک و نو معذرت می خوام اگر در مطالب من کمی کاستی ویا مشکلی دیدند  به بزرگی خودشون ببخشند واینها همه دانسته های من ونظرات من است.

امیدوارم   به یاری خدای خوبم بتونم که این کار  را بخوبی انجام بدم وهیچ وقت مطالبم ته نکشه

دوست  ندارم توی وبلاگ درد دل کنم  دوست دارم مطالب خوب بنویسم که همه استفاده کنند

وبلاگ من  با شعر سهراب افتتاح شد و شاید فکر کنید که فقط در مورد شعر باشه ولی من سعی می کنم در مورد مطا لب مختلف باشه

       فکر  می کنم برای امروز کافی باشه

 (( باد می رفت به سر وقت چنار من به سر وقت خدا می رفتم))

نوشته شده توسط رها در سه شنبه 30 آبان1385 ساعت 5:6 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت