سهراب

وبلاگ تلخ

sohrabvman — Tue, 05 May 2009 06:56:36 GMT

سلام به دوستان و نادوستان گرام

این وبلاگ نزدیک به 2 سال آپ نشده هیچ تمایلی به آپ کردنش هم نیست البته مشکلات شخصی و روزمره بر آپ نکردن بی تاثیر نبوده

وبلاگو میتونم حذف کنم ولی چون یاد آور خاطرات تلخ و مضخرف مضحکی هست برام نمیخوام حذفش کنم و میخوام فقط باشه مثل آدمایی که فقط زنده هستن و زندگی نمیکنن .........؟؟!!

همین تمام شد.

تولد

sohrabvman — Thu, 15 Nov 2007 02:32:51 GMT

خداوندا سرنوشت مرا خیر بنویس

تقدیری مبارک

که آنچه تو زود میخواهی

دیر نخواهم

و آنچه را تو دیر میخواهی

زود نخواهم

^{(دکتر شریعتی)}

سلام

پاییز فصل قشنگیه یعنی همه فصلها قشنگه چون خدا آفریده من همه فصلها رو دوست دارم ولی بهار و پاییز بیشتر دوست دارم ،توی پاییز طبیعت رو به زوال میره تا توی بهار دیگه ای دوباره زنده بشه توی یک روز پاییزی بود که وبلاگ من متولد شد

روز دوشنبه 28/8/1386 تولد اولین سال وبلاگ منه امیدوارم توی سال آینده بتونم وبلاگمو قشنگترش کنم و مطالب بهتری داشته باشه .

سال گذشته وبلاگمو به خیلی از دوستانم معرفی کردم بعضی ها با کامنتایی که برم میگذاشتن با هم آشنا شدیم به هر حال دوستای خوبی پیدا کردم حتی دوستایی که نتونستم توی دنیای واقعی پیداشون کنم توی نت و از طریق وبلاگ با هم آشنا شدیم خدا رو شکر میکنم که زنده هستم و می تونم با دوستانم باشم روز های خوبی بود.....................

از این که تونستم در سال گذشته مطالبی بذارم که جالب بوده خوشحالم امیدوارم ادامه دار باشه

هیچ وقت نمیخواستم توی وبلاگم از خودم حرف بزنم ولی انگار نمیشه آخه تولد وبلاگمه نمیشه

سهراب دوستت دارم

باید کتاب را بست.

باید بلند شد

در امتداد وقت قدم زد،

گل را نگاه کرد،

ابهام را شنید.

باید دوید تا ته بودن.

باید به بوی خاک فنا رفت.

باید به ملتقای درخت و خدا رسید

باید نشست

نزدیک انبساط جایی میان بیخودی و کشف.

هنوز در سفرم

sohrabvman — Tue, 18 Sep 2007 01:48:35 GMT

کتاب " هنور در سفرم" خاطره ها و نامه های سهراب که توسط پروانه سپهری(خواهر سهراب) جمع آوری شده و منتشر شده. من این کتابو به سفارش یکی از دوستانم خوندم زیبا نوشته مثل شعرهاش پاک و لطیف من قسمتهایی که به نظر خودم جالب بوده روی وبلاگم گذاشتم امیدوارم از خوندش لذت ببرید.

در سفرش به ژاپن در نامه ای به یکی از دوستانش این چنین مینویسه

ژاپنی این زمان با گذشتهاش یکسره پیوند نگسسته سایه سنت های دیرین روی زندگی امروزش افتاده است هنوز روی زمین مینشیند کرسی میگذارد. کیمونو میپوشد، و هنگام ورود به خانه کفش از پای به در میآورد. اما ناگفته نماند که کیمونو مرا از جا به در برده است. میخواهم دست و رو بشویم، آستین بلند و گشاد کیمونو میافتاد در درون دستشویی و خیس میشود میروم نقاشی کنم به رنگ آلوده میگردد. و هنگام ریش تراشی به کف صابون گاهی هم دامن بلند کیمونو زیر پایم میرود و زمین میخورم. به پاس احترام به سنتهای دیرین.

زخمی شدن خوشایند نیست. نخستین بارکه به زمین خوردم رفتم یک شیشه (مرکورکرم) گرفتم میدانستم که باید چشم به راه زمین خوردنهای دیگر باشم از کفش چوبی ژاپنی هم سر در نیاوردم. امروزه در میان این دنیائیم سرسام آور. نمیشود شمرده راه رفت.

در نامه ای به بهمن محصص(دوست سهراب) این چنین مینویسه

آه بهمن من به رشته های بسیاری پیوسته ام. اما این پیوستگی به زندگی من معنی میدهد. از این پیوستگی هرگز ننالیده ام بسیاری این رشتهها را گسستهاند بگذار بگسلند. رهایی من در بند ماندن است همچنین میروم تا کنار خودم تنها بمانم تنها بیندیشم، تنها احساس کنم.

در جایی دیگه میگه

چقدر آدمها بی راهه میروند. از کنار گل بی اعتنا میگذرند میروندن تا شعر گل را در صفحه یک کتاب پیدا کنند و بخوانند روبروی زندگی نمیایستند تا مشاهده کنند. برای همین است که حرفها به دل نمینشیند، برای همین است که در شعرها شوری نیست درنقاشی جوشش زندگی گم شده است.

در جایی دیگر

گاهی فکر میکنم زندگی رگه های طنز آمیزش بیشتر است.

چه خوب بود آدمها به صدای دلشان گوش میدادند و در پی خودشان راه میسپردند.

و عشق،تنها عشق مرا به وسعت اندوه زندگی ها برد.

sohrabvman — Sun, 19 Aug 2007 02:13:24 GMT

گر بر تن من زبان شود هر مویی یک شکر تو از هزار نتوانم کرد

سهراب در دوره حیاتش مصاحبه زیادی با روزنامهها نداشته ولی سعی دارم خاطرات دیگران با سهراب و نقدهایی که بر شعرها و نقاشیهای او شده را در وبلاگ بزارم .

نقاشیهای سهراب مانند شعرهای او بسیار زیباست و سهراب علاقه بسیار زیادی نیز به نقاشی داشته نقاشیهای او از طبیعت و ترکیب از شکل هندسی است.

سهراب درکتاب آبی خود از علاقه خود به نقاشی را اینچنین بیان میکند.

در مدرسه تنها یک بار چوب خوردم آن هم به جرم نقاشی فریاد معلم بلند بود که کودن همه درسهایت خوب است عیب تو این است که نقاشی میکنی.

خاطرهای پروانه سپهری خواهر سهراب

من سهراب را بیشتر از دوران دبیرستان به یاد دارم که آرام بود و محجوب احساساتی نبود اما مزاحمتی برای کسی ایجاد نمیکرد و بسیار پر جنب و جوش بود. مورچه را از مسیر آب نجات میداد. و از غرق شدن زنبور در زیر هجوم فواره ها جلوگیری میکرد. فوق العاده منظم بود. بعضی وقتها آرزو میکرد کاش روز طولانیتر از 24 ساعت باشد صبح زود از خواب بر میخاست. اتاقش را منظم میکرد. و با وسواس خاصی همه لوازم مورد نیازش را در جای خودشان قرار میداد .

خاطرهای از مهدی قراچه داغی ( خواهرزاده سهراب)

سهراب در خانوادهای دانش دوست و با سابقهای طولانی از ارادت به فرهنگ و هنر دیده به جهان گشود مادربزرگش شاعرهای بود و پدر بزرگش مورخ نامی و نویسنده نواسخ التواریخ از کودکی عاشق شعر و نقاشی بود به طوری که نخستین شعرش را در هشت سالگی سروده است سهراب شیفة ورزش بود از تماشای مسابقات ورزشی لذت میبرد کمتر بعدازظهر جمعهای بود که با هم به تماشای مسابقهای نرویم و یا در مقابل صفحه تلوزیون به تماشای برنامههای ورزشی ننشسته باشیم .

سهراب روزی برایم گفت: آن روزها که هنوز جوان بودم چند هفتهای به استخدام سازمان مبارزه با آفات در آمدم اتفاقاً در همین مدت ملخها به روستایی هجوم آورده بودند مرا برای مبارزه با ملخها فرستادند عجب مبارزهای زیر درخت توت همة حواسم به این که خدای ناکرده پایم ملخ را له نکند .

یکی از خصوصیات اخلاقی سهراب نظافت و آراستگی وی بود هرگز غباری بر ورقی از کتابهای کتابخانهاش نمینشست کفش را دوست داشت و آن را با سلیقة خاصی انتخاب میکرد. لباسهایش ضمن آراستگی، بسیار ساده و بدون زرق و برق بود. به قول یکی از دوستانش حتی یک روز هم او را با کروات و لباسهای شق و رق ندیدهام همواره ساده و ساده پوش بود. سهراب آشنایی کامل به زبانهای اروپایی داشت و دست کم همه روزه چند ساعتی را به خواندن کتابها و نشریات فرانسه و انگلیسی زبان میگذرانید ولی با همه این تفاضیل این کاربرد واژههای خارجی در نوشتههایش پرهیز می نمود در صحبتهای دوستانه هم تنها بر سیاق طنز از واژههای غربی استفاده مینمود.

به نقل از کتاب نگاهی به سهراب سپهری نوشته سیروس شمیسا

بدون شرح

sohrabvman — Thu, 24 May 2007 18:29:42 GMT

زندگی تر شدن پی در پی

sohrabvman — Mon, 22 Jan 2007 01:14:19 GMT

هر کجا هستم باشم آسمان مال من است

پنجره فکر هوا

عشق زمین

مال من است

چه اهمیت دارد گاه اگر می روید قارچهای غربت

پیشه ام نقاشیست

sohrabvman — Sat, 20 Jan 2007 01:11:44 GMT

پیشه ام نقاشیست گاه گاهی قفسی میسازم با رنگ میفروشم به شما تا به آواز شقایق که در آن زندانیست دل تنهایتان تازه شود

مرگ گاهی ر یحان میچیند

sohrabvman — Thu, 18 Jan 2007 19:15:53 GMT

خدایا مرا از بلای غرور خودخواهی نجات ده تا حقایق وجودم را ببینم و جمال زیبای تورا مشاهده کنم ( دکتر چمران)

زندگی هر شخص هر قدر هم بی اهمیت باشد اگر صادقانه بیان شود رغبت بر انگیز است. (کولو یج)

اصولاْ در موردهر شخص بزرگی که بخواند مطلبی بنویسند اول زندگی نامه اون شخص می نویسند. و بعد در مورد کارهاش نقد بررسی میکنند ولی من این سنت شکستم و حالا می خوام در مورد زندگینامه سهراب صحبت کنم.

و اما زندگی سهراب

شاعر و نقاش هم عصر ما که در ۱۵ مهر ۱۳۰۷ در کاشان شهر فرهنگ و هنر به دنیا آمد. او در خانواده ای هنرمند و هنر دوست بزرگ شده پدرش اسدالله سپهری، کارمند اداره ی پست و تلگراف به نقاشی و موسیقی علاقه داشت.سهراب در وصف پدرش این شعر و گفته

پدرم نقاشی می کرد تار هم می ساخت تار هم می زد خط خوبی هم داشت

مادرش ماه جبین(فروغ ایران) سپهری . اوپس از فوت شوهرش فرزندانش را بزرگ کرد، و در خداد ماه 1373 چهارده سال پس از مرگ دریغ آور سهراب ،چشم از جهان فرو بست.

خواهر ها و برادرها: منوچهر،همایون دخت،پری دخت و پروانه.

1313 گذراندن دوره دبستان در دبستان خیام کاشان علاقه به نقاشی و خوشنویسی و کم کم شعر

شاید فکر کنید که اولین شعر سهراب مرگ رنگ باشه که در سن ۲۳ سالگی گفته ولی نه سهراب از کودکی حس شعر و شاعری داشته در دوره ی دبستان که روزی مریض شده و به مدرسه نرفته بود ه این شعر را گفته

ز درد دل شب و روزم گرفتار ندارم یک دمی از درد آرام

1319 پایان دوره ی دبستان و آغاز دوره ی اول دبیرستان.

1322پایان دوره ی سیکل در کاشان در خرداد ماه، و آغاز دانشسرای مقدماتی در تهران .

قوت گرفتن علاقه اش به نقاشی و شعر و حشر و نشر با اعضای (انجمن ادبی صبای کاشان) .

1324 پایان دوره دو ساله دانشسرای مقدماتی تهران در خردادماه.

سهراب در دوره ای که مدرسه میرفته از شاگردان ممتاز بوده و با پایان رساندن دوره ی مقدماتی به استخدام اداره فرهنگ آموزش و پرورش کاشان در آذر ۱۳۲۵ و شرکت در امتحانات ششم ادبی.

1326 انتشار نخستین شعرهایش با نام (در کنار چمن یا آرامگاه عشق) در کاشان به مقدمه ی دوستش مشفق کاشانی( عباس کی منش) در 26 صفحه

و در شهریور ۱۳۲۷ استعفا از اداره فرهنگ و اخذ دیپلم کامل دوره ی دبیرستان در مهر ۱۳۲۷ آغاز به تحصیل در دانشکده هنرهای زیبا تهران کرده در همان سال به استخدام شرکت نفت بوده و پس از ۸ ماه استعفا داده

و در سال ۱۳۳۰ درسن ۲۳ سالگی مجموعه اشعار خود را با عنوان مرگ رنگ را منتشر می کند با مقدمه ای از امیرشاپور زندنیا، خویشاوند با نفوذ و روزنامه نگارش

1331 شرکت در نمایشگاه پاییزی کانون مهرگان

و در خرداد ۱۳۳۲ لیسانس نقاشی را با احراز رتبه اول از دانشکده هنرهای زیبای تهران و دریافت نشان اول علمی و در خرداد همان سال به عنوان طراح درسازمان همکاری بهداشت تهران مشغول به کارمی شود و در چند نمایشگاه نقاشی شرکت می کند.و در همین سال دومین مجموعه اشعارخود را با عنوان زندگی خوابها را منتشر می کند.و آغاز به کار در اداره کل هنرهای زیبا در قسمت موزه ها و تدریس در هنرستانها

و در مهر ۱۳۳۴ ترجمه اشعار ژاپنی در مجله سخن

و در مرداد ۱۳۳۶ سفر به اروپا از راه زمینی تا پاریس و لندن نام نویسی در مدرسه زیبا پاریس در رشته لیتوگرافی چاپ سنگی

فروردین ۱۳۳۷سفر به ایتالیا و شرکت در اولین بینال تهران و سفر دو ماهه از پاریس به لندن.شرکت در بینال ونیز بازگشت به ایران و آغاز به کار در اداره کل اطلاعات وزارت کشاورزی با سمت سمعی بصری

فروردین ۱۳۳۹ شرکت در بینال دوم تهران و دریافت جایزه بزرگ هنرهای زیبای کشور و مسافرت به توکیو برای آموختن فنون حکاکی روی چوب

۱۳۴۰ توقف در هند در راه بازگشت به ایران اردیبهشت ۱۳۴۰ برگزاری نمایشگاه انفرادی در تالار عباسی تهران و انتشار مجموعه ای دیگر از اشعار خود به نام آوار آفتاب و آغاز به تدریس در هنرکده هنرهای ترئین تهران و انتشار مجموعه اشعار خود به عنوان شرق اندوه و در اسفند ماه همین سال از مشاغل دولتی به طورکلی کناره گیری می کند.

خرداد ۱۳۴۱ برگزاری نمایشگاه انفردی در تالار فرهنگ تهران و در دی ماه همین سال باز نمایشگاهی در همین تالار برگزار می کند.

۱۳۴۲ شرکت در نمایشگاه گروهی در گالری گیل گمش تهران و برگزاری نمایشگاه انفرادی در استودیو فیلم گلستان تهران در سالهای آشنایی با فروغ فرخ زاد و شرکت در بینال سان پاولو برزیل و برگزاری نمایشگاه انفرادی در گالری صبا تهران و سفر به فرانسه و شرکت در نمایشگاه گروهی هنر معاصر ایران و موزه ی بندر لوهاور فرانسه شرکت در نمایشگاه گروهی گالری نیالا تهران.

۱۳۴۳سفر به هند پاکستان و افغانستان و سفر مجدد او به هندوستان تأثیر شگرفی بر سهراب می گزارد.

۱۳۴۴ شرکت در یک نمایشگاه گروهی گالری بورگنر تهران و برگزاری نمایشگاه انفرادی در گالری بورگنر تهران و در آبان همین سال شاهکار خود را در سن ۳۷ سالگی منتشرمی کندشعر بلندصدای پای آب در فصنامه آرش و سفر به اروپا مونیخ و لندن.

۱۳۴۵ سفر به اروپا فرانسه - اسپانیا -هلند-ایتالیا- اتریش و انتشار شعر بلند مسافر در فصنامه آرش تدریس در هنرکده ی هنرهای تزیینی تهران.

بهمن ۱۳۴۶ برگزاری یک نمایشگاه انفرادی در گالری سیحون تهران و انتشار مجموعه دیگر از اشعار خود با عنوان حجم سبز انتشارات روزن و برگزاری شب شعر سهراب سپهری در گالری روزن.

1347 نمایشگاه در گالری مس تهران و شرکت در نمایشگاه فستیوال روایان فرانسه و در خردادماه شرکت در نمایشگاه هنر معاصر ایران در باغ انسیتو گوته تهران و در شهریور ماه شرکت در نمایشگاه گروهی دانشگاه شیراز.

1348 سفر مجدد او به فرانسه

1349سفر به آمریکا و اقامت در لانگ آیلند شرکت در نمایشگاه در شهر بریج همپتن اقامت در نیویورک

1350 نمایشگاه در گالری بنسن نیویورک و نمایشگاه در گالری لیتو تهران

1351سفر به پاریس

1352 نمایشگاه در گالری سیروس و دو نمایشگاه در گالری سیحون

1353 سفر به پاریس و یونان و مصر و شرکت در غرفه ایران در اولین نمایشگاه هنری بین المللی تهران

1354برگزاری نمایشگاه در گالری سیحون

1355 سفر به سویس در خرداد ماه شرکت درنمایشگاه هنر معاصر ایران در بازار هنر سوییس

1356 در خردادماه انتشار هشت کتاب و ما هیچ ما نگاه تحلیل اشعار کتاب در برنامه ی کتابها و دیدگاهها توسط تورج رهنما، بیژن جلالی و منوچهر آتشی در تلوزیون ملی ایران.

1357 برگزاری نمایشگاه در گالری سیحون

1358 تجدید چاپ هشت کتاب و در دی ماه سفر به انگلستان برای درمان سرطان و در اسفند ماه بازگشت به ایران

و................................

اول اردیبهشت 1359 سفر ابدی او...................... به سوی خدا

مرگ سهراب در بیمارستان پارس تهران دفن روز بعد در صحن امامزاده سلطان علی در قریهی مشهد اردهال کاشان بنا به وصیت سهراب او را باید در روستای گلستانه به خاک می سپردند ولی به خاطر نزدیکی آن به آب و بیم از آن که طغیان رودخانه مزارش را زیر آب بگیرد، او را در مشهد اردهال به خاک سپردند. روحش شاد.

مرگ پایان کبوتر نیست.

مرگ در ذهن اقاقی جاریست.

مرگ در آب هوای خوش اندیشه نشیمن دارد.

مرگ در ذات شب دهکده از صبح سخن میگوید.

و اگر مرگ نبود دست ما در پی چیزی می گشت.

ریه های لذت پر اکسیژن مرگ است.

به سراغ من اگر می آیید نرم وآهسته قدم بردارید....

sohrabvman — Fri, 22 Dec 2006 18:10:22 GMT

با سلام

سهراب

sohrabvman — Sun, 03 Dec 2006 00:57:30 GMT

به نام یکتای تنها

خدایا خوش دارم گمنام وتنها باشم تا در غوغای کشمکشهای پوچ مدفون نشوم (دکتر چمران)

سلام به دوستاران شعر وفرهنگ

امروزم هم دوست دارم از سهراب بگم

به نظر من شعر سهراب اوج و فرودهایی داشته نقطه شروع. نقطه اوج و نقطه فرود شروع شعرهای سهراب با مرگ رنگ . زندگی خوابها . آوار آفتاب . شرق اندوه . اوج شعرهای سهراب صدای پای آب . مسافر . حجم سبز . ونقطه فرود شعرهای سهراب ما هیچ مانگاه

منظومه صدای پای آب را سهراب در دهه سوم زندگی خود گفته ودر ابتدای این منظومه نوشته شده تقدیم به شبهای خاموش مادرم و این شعر را به مادر خود تقدیم کرده در صدای پای آب سهراب به معرفی کلی خود پرداخته معرفی کودکی وجوانی وحسب ونصب خود پرداخته.

از پدرش می گوید که اهل ذوق وهنر بوده و از جوانی خود که به طرف دانش و عر فان مذهب وسیر آفاق انفس رفته

سهراب از عرفان وتشویق مردم به زندگی عارفانه و زندگی که هر لحظه تولد یافتن است می گوید واینکه هر چیز را نباید به مسخره گرفت و هر چیزی حکمتی دارد سهراب از زندگی میگوید که زندگی مجموعه ای از امور ساده وطبیعی است واز مرگ که جزیی از زندگی است

شعرهای سهراب پراز تشبیهات و استعاره ها ست و اگر کسی بخواهد به معانی شعرهای سهراب پی ببرد باید به ساختمان منسجم فکر سهراب آشنا بشود .

شاید معنی این شعر سهراب کسی درست نفهمیده باشه که میگه:

مادرم بی خبر از خواب پرید خواهرم زیبا شد

بر طبق اعتقادات برخی از مردم اگر زائو یک دفعه از خواب بیدار شود فرزندش زیبا میشود

امیدوارم از مطالبی که در مورد سهراب می نویسم خوشتون بیاد بازم در مورد شعرهای سهراب مطلب دارم

برام دعا کنید که شاعر گمنام با من همکاری بکنه و خدا بیماریشو شفا بده که بتونه مطلب بنویسه وشعر بگه

دوست دارم یک حدیث از حضرت علی (ع)بگم که در موردش هم فکر کنید

می فرماید: همانا بهایی برای جان شما جز بهشت نیست پس بهای خود را جز به بهشت نفروشید

با تشکر از آقای داداشی